با وجود پیشرفت های اولیه، در دهه 1980 فلاسفه رئالیست نظر دیگری داشته و مشخصا تحت تاثیر کتاب " ظهور و سقوط قدرت های بزرگ" پل کندی قرار گرفتند. تاکید بعدی بر روی فعالان دولتی و قدرت های نظامی به عنوان یک روند اصلاحی برای گرایش WST به منظور تمرکز بر روی نیروهای بازاری بود. از طرف دیگر، گزارش های رئالیست ها در مورد زوال امریکا، که قبلا بیان شد، به شدت توسط تمایلاتی برای تعریف برتری به عنوان یک استیلا در قدرت تحریف شد، و بر مبنای تعریف عملیاتی به عنوان یک عرضه کننده کالاهای عمومی نمی باشد؛ تا تمرکزش را بر روی ملت های مجزا به جای نظام جهانی مناطق مرتبط به هم قرار داده؛ و مد نظر قرار دادن علم اقتصاد به عنوان یک فاکتور بوده، اما هرگز به عنوان یک سیستم نمی باشد. برای مثال، سرمایه داری در کتاب کندی بی معنا و بی مفهوم می باشد. 

سقوط نسبی برتری امریکا همزمان با بحران سراسری نظام جهانی می باشد. زیرشاخه های بین دولتی در سطح گسترده ای در نوسان بوده و اغلب در مواجه و تنش زدایی با بلوک شوروی بوده تا زمانی که با اتمام جنگ سرد به پایان رسید. زیرشاخه های اقتصادی ان از بحران های اقتصادی  جدی و مکرر در سال های 1974، 1979، و 1981، سقوط سیستم مالی برتون وود، الگوهای وام دهی ناپایدار، دو شکافتی مخرب، و مشکلات بدهی بازارهای نوظهور همانند امریکای لاتین، که باعث توقف رشد آن ها برای دهه ها شد.

در حالی که دلایل این بحران جهانی پیچیده می باشد، در هر دو طرف پرده آهنین، سقوط نسبی برتری امریکا در مرکزش قرار دارد. از نظر سیاسی، شکست در جنگ ویتنام، قطب هایی را در افکار عمومی امریکا در مورد جنگ ایجاد کرد و به طور کل بحث های زیادی را در مورد نقش جهانی امریکا مطرح کرد، و به این ترتیب به دو دهه اجماع عمومی پایان داد. این موارد همچنین تردیدهایی را در میان متحدان اروپایی و آسیایی در مورد منطق اولویت جهانی ایالات متحده ایجاد کرد، و اعتبار امریکا را در این روند، کمتر کرد. از نظر اقتصادی، سقوط ناگهانی در بازدهی، عدم سرمایه گذاری در بخش های صنعتی، بحران اقتصادی در دهه 1970 شد و مطبوعات در دهه 1980، نرخ ارز در معرض خطر، و توازن جدی بحران پرداخت- تماما به طور ناخوشایندی در مقابل اقتصاد پایدار آلمان در دهه 1970، و اقتصاد رو به رشد ژاپنی ها در دهه 1980 قرار گرفت. دانشمندان رئالیست و نظامند، همگی این مشکلات را در ارتباط با تعهدات نظامی بسیار زیاد و سرمایه گذاری بیش از حد در کشورهای دیگر با هزینه تحریکات داخلی می دانستند، و این مشکلی بود که بریتانیا را نیز بستوه آورده بود.