حافظه اصلي يا RAM نوعي ذخيره يا مخزن در كامپيوتر است كه ظرفيت ورود هر دستور وفرماني را دارد.  اين ويژگي در مقابل دستگاه هاي حافظه دائمي مانند نوار مغناطيسي، ديسكها و درام قرار دارد كه حركت مكانيكي دستگاه اطلاعاتي را با دستوراتي ثابت وارد كامپيوتر مي كند معمولاً RAM مي تواند هم خواندني وهم نوشتني باشد در برابر ROM كه فقط خواندني است. 

كامپيوتر ها از RAM براي  نگهداري كد برنامه واطلاعات در طول اجراي يك فرمان استفاده مي كنند در كامپيوتر هاي الكترونيكي ابتدايي، RAM از لامپهاي خلأ وبعد از كابل هاي مغناطيسي ساخته شد. اصلاح "كابل يا هسته، هنوز توسط بعضي  ازبرنامه نوسان براي توصيف RAM در قلب يا مركز كامپيوتر بكار مي رود. 

بعضي از انواع RAM  فرار هستند به اين معني كه بر خلاف بعضي ديگر از اشكال مخزن كامپيتر مانند مخزن ديسك  ونوار، آنها اطلاعاتشان را وقتي كامپيوتر خاموش مي شود از دست مي دهند در طول تاريخ محاسبه، براي RAM از يك تكنولوژي استفاده  مي شده است ومعمولا براي ذخيره سازي حجم  و ايجاد حافظه بالا از تكنولوژي هاي منطقي ارزانتر وسنگين تر استفاده مي شد. 

بعضي از كامپيوترهاي قديمي از رشته سيم هاي جيوه استفاده مي كردند كه يك سري پالس  هاي  صوتي به يك لوله پر شده از جيوه مي فرستادند. وقتي پالس به آخر لوله رسيد، مدارات نشان مي دهد كه پالس سيستم باينري 0 و1 را به نمايش مي گذارد واسيلاتور (ارتعاش سنج) در سيم ضربان را تكرار مي كند. كامپيوترهاي اوليه ديگر RAM را در درامهاي مغناطيسي سرعت بالا ذخيره مي كرد. 

در طرح هاي بعدي از رديفهايي از الكترومغناطيسي هاي كوچك فريت استفاده شد كه با عنوان حافظه هسته اي شناخته شده است.