شفت مو یک ساختار منحصر به فرد متشکل از کورتکس داخلی و کوتیکول خارجی حفاظتی می باشد. هر عیب و نقصی ژنتیکی یا محیطی در این ساختار معمولی می تواند منجر به تغییراتی در ویژگی های فیزیکی شود. بنابراین اگر شخصی با ناهنجاری یا تغییر در بافت ، ظاهر، کنترل پذیری یا رشد طول موی خود مواجه است، باید به اختلال شفت موی خود شک کند.

ويژگي اصلي ارزیابی بالینی اين است كه با جستجوی موهای شکسته و انجام آزمون كشش ( آزمون كشش) شکستگی مو (افزایش شکنندگی) را مشخص كنيم. بعد از انجام اين كار، از یک شیوۀ الگوریتمی برای محدود کردن تشخیص افتراقی می توان استفاده کرد: اختلالات شفت مو با شکنندگی یا بدون شکنندگی. مقداری مو به همراه آزمایشات و سئوالات جهت دار تاحدودي این امکان را به متخصصان بالینی می دهد تا عمل تشخیص را در مطب خود داشته باشند. عكسها و نكات عملي جهت نشان دادن كاربرد اين شيوۀ الگوريتمي حاصل سناريوهاي موردي رايج در تشخيص اختلالات شفت مو ميباشد.ما علاوه بر اين خلاصه اي از نقايص مولكولي كه در ايجاد ارتباط با يافته هاي باليني مي تواند مفيد و موثر باشد و پيشنهاد بالقوۀ گزينه هاي درماني را در اين مبحث گنجانديم. 

شفت مو توسط لایۀ کوتیکول و سلول های همپوشان آن محافظت میشود. این سلول ها شبیه به توفال های روی سقف هستند. چنانچه آسیبی به کوتیکول وارد شود، کورتکس موی باز و در معرض دید استحکام خود را حفظ می کند. اما نسبت به آسیب محیطی و شکستگی حساس است. شفت مو با توجه به استحکلم،حالت ارتجاعی، انعطاف پذیری و مقاومت در برابر محیطی، ساختار منحصر به فردی است.هر عیب و نقص ژنتیکی یا محیطی در این ساختار عادی می تواند منجر به تغییر در ویژگی های فیزیکی مانند اپتیک، شکل و استحکام شود. تغییر این ویژگی ها از نظر بالینی به صورت تغییر در بافت (شکنندگی، یا عدم قابلیت رشد طولی مو) ، بافت، ظاهر و کنترل پذیری ملاحظه میشود.