نيروي پيش بري و گشتاور ايجاد شده در طول انجام عمليات دريل کاري يا حفاري، دربرگيرنده اطلاعات با اهميتي در رابطه با کيفيت حفره ايجاد شده و سطح مطلوب براي نوک مته مي باشد. در اين مقاله نيروها و گشتاور ايجاد شده در طول عمليات سوراخ کاري کامپوزيتهاي کربني، که در آنها از الياف کربني استفاده شده است، به کمک يک دريل یک شات مورد بررسي و تشريح قرار مي گيرد. علائم موجود در دامنه زماني بر مراحل تقسيم مي شوند و مشکلات متداول و عيوب مرتبط با آنها در هر مرحله زماني تشريح و بررسي مي گردد. همچنين نشان داده مي شود که چطور پوشش سطحي ابزارآلات و ضخامت قطعه کارها بر روي نيروي پيش بري و گشتاور ايجاد شده در طول عمليات سوراخ کاري تأثير مي گذارد. يافته هاي به دست آمده در اين مقاله به منظور بهينه کردن و توسعه مدل هاي رياضي مرتبط با افزايش حداکثري نيروي پيش بري به کار مي روند که اين مسئله در بخش دوم از همين مقاله ارائه شده است که مي توان آن را منبعي ارزشمند براي بهينه سازي هاي آتي در زمينه سوراخ کاري کامپوزيتهاي کربني به وسيله مته هاي دريل یک شات دانست. 

1.مقدمه 

اگر چه الياف کربني از جنس فلز نمي باشند، اما سالهاست که در صنايع از اين الياف استفاده مي شود و به اصطلاح مي گويند : « آنرا مانند فلز ببُر» نتايج اين نظريه معمولاً ايجاد پوشش هاي غير معمول مي باشد. در مواردي که ماندگاري ويژه بالا و کيفيت بالايي همچون نوک مته هاي دريل در سوراخ کاري کامپوزيتها مورد نظر است مي توانيم کارايي دريل هاي پيچشي را بهبود ببخشيم. در اين حالت موانعي در سوراخ کاري رشته هاي کربني وجود د ارد. ذوب و قالب ريزي و صافکاري اين سطوح در چنين شرايطي مورد توجه مي باشد. ورق کاري را معمولاً به نحوي انجام مي دهند که اثرات نيروهاي اعمالي ايجاد لبه نکند. محققين مطالعات فراواني بر روي اين پديده انجام داده اند.و براي دستيابي به چنين ورق کاري مطلوبي بايد بر روي کنترل نيروهاي رانشي در طول عمليات کار کرد.