این مقاله، تحقیقات پیشین زنجیرة تأمین را با ایجاد و آزمایش تجربی یک مدل تئوریک از تأثیرات محتمل الوقوع عدم قطعیت محیطی (EU) بر ارتباطات بین 3 بعد از یکپارچگی زنجیرة تأمین و 4 بعد از عملکرد عملیاتی توسعه می دهد. براساس تئوری های پردازش اطلاعات سازمانی و محتمل الوقوع، بحث می کنیم که تحت شرائط عدم قطعیت بالا، ارتباطات بین یکپارچگی مشتری/عرضه-کننده و تحویل و عملکرد منعطف و بین یکپارچگی داخلی و کیفیت محصول و هزینه تولید تقویت خواهد شد. این فرضیات به طور گسترده از طریق تحلیل های گروهی و مسیر ساختاری پرسشنامه-هایی که از 151 کارخانه تولید خودرو در تایلند جمع آوری شد، تأیید شده است. این مقاله به تحقیقات محتمل الوقوع مدیریت عملیات کمک کرده و به طور تجربی توضیحاتی را برای مدیران جهت متمایزکردن تأثیرات تلاش های یکپارچه خارجی و داخلی تحت شرایط محیطی مختلف بیان می کند. 

مقدمه: 

رشد (یا افزایش) شواهد بیان می کنند که یکپارچگی زنجیره تأمین (sci) تأثیر مثبتی بر نتایج عملکرد عملیاتی مانند تحویل، کیفیت، انعطاف پذیری، هزینه دارد.

 (1) voss & susa. (2008) بیان می کنند زمانی که ارزش یک بهترین راهکار مثل SCI از طریق شواهد تجربی حمایت می-شود، تحقیق باید از تعدیل ارزش آن به سمت فهم شرایط زمینه ای که مؤثر هستند، تغییر مسیر دهد. از میان عوامل، عدم قطعیت محیطی (Eu) به عنوان یک عامل زمینه ای (مفهومی) که براثربخشی یک بهترین راهکار اثرگذار است، شناسائی شده است.

 (2) برخی از مطالعات اخیر بحث می کنند که روابط SCI و عملکرد، توسط EU تعدیل می شود.