گزینش افراد برای انتصابات بین المللی بطور مشخص به چالش کشیده شده است چرا که  حوزه محتوایی  ارزیابی کاندیداها بجای تلاش برای پیش بینی توانایی ایفای وظایف معین در شغل یا بطور کلی تر عناصر عنوان شده در شرح شغلی فنی، عمدتا بر محتوای شغلی تمرکز دارد. سیستم های گزینش برای انتصابات بین المللی بجای مشاغل فنی که از متصدیان خواسته می شود و در بسیاری موارد تاکنون ارزیابی شده اند و یا فرض شده است که در سطح قابل قبولی از صلاحیت قرار دارند، بر پیش بینی محیطی که در آن متصدیان لازم است به طور موثری کارکنند، متمرکز هستند. بنا یراین بر خلاف شاخص های موفقیت در زمینه بومی که در آن دانش، مهارت ها و توانایی ها ممکن است استراتژی گزینش را تعیین کند، عوامل روانی و شخصیتی فراوانی از جمله ویژگی های شخصیتی، سلاست زبانی و تجربیات بین المللی در افزایش موفقیت مامور بین المللی موثر است. این مقاله بر شاخص هایی که بر نتیجه انتصابات بین المللی تاثیر می گذارد و رویه های منحصر بفردی که در گزینش برای انتصابات بین المللی می تواند بکار گرفته شود متمرکز است. بعلاوه این مقاله در مورد چالش های عملی اجرای پیشنهادات گزینش مامورین بین المللی بحث می کند.       

با قبول این که افراد درون سازمان هستند که تولیدات را ابداع کرده و توسعه می دهند، خدمات، بازار و فروش را برای عموم فراهم می کنند، تصمیم می گیرند، پیشنهاد ارائه می کنند، برنامه های استراتژیک را اجرا می کنند، مدیریت موثر و کارآمد استعدادهای انسان منبع مهم تفاوتهای رقابتی است  که برای موفقیت سازمان حیاتی است (Caligiuri & Tarique, 2009). برای دهه ها ما این اعتقاد را که افراد فضای کاری را می سازند پذیرفته ایم در ابتدا ما تعریف ساده ای از فضای کاری داشتیم در سالهای اخیر که  فضای کاری از نظر جغرافیایی تنوع یافته ابتدا از شهری به شهر دیگر و هم اکنون استانها، مناطق وکشورها را پوشش می دهد. امروزه پراکندگی مکانی که در آن شرکتها تجارت می کنند و اقتصاد جهانی محیط پیچیده تر و پویاتری خلق کرده که در آن شرکتها و موسسات استعدادهای انسانی خود را مدیریت کرده، گسترش داده و تحت تاثیر  قرار می دهند.