در سال هاي اخير افراد زيادي از اصول سنتي پذيرفته شده تحقق، تطابق و تخصيص انتقاد کرده اند. به علاوه پروژه عملکرد گزارشگري در هيات تدوين استانداردهاي بين المللي (IASB) متمايل به تعويض مفهوم فعلي سود خالص به نفع مفهوم جديد سود جامع با منع بازگرداني ساير سودهاي جامع جانشين است.

از سوي ديگر، سودمندي و مربوط بودن سود خالص به طور مکرر در تحقيقات تجربي ثابت شده است. به نظر مي رسد حسابداران لزوما در چرخه دانشگاهي دانش عمومي را به طور صحيح ياد نمي گيرند. اين موضوع يکي از انگيزه هاي اين مقاله براي بازبيني شواهد تجربي مربوط بودن سود خالص است.

اين مقاله يک بررسي مجدد براي تاييد مفهوم سود خالص از طريق مقايسه آن با مفاهيم مشابه (که رابطه نزديکي با سود خالص دارند) انجام مي دهد. اين بررسي شامل 2 قسمت است. قسمت اول در بخش 2 با تمرکز بر تخصيص حسابداري، جريان هاي نقدي را با سود خالص مقايسه مي کند. اين مقايسه بر علت وجودي اندازه گيري سود با تخصيص جريان هاي نقدي تاکيد دارد. قسمت دوم در بخش 3 به مقايسه سود جامع را با سود خالص با تمرکز بر تفاوت هاي اين دو (براي مثال ساير سودهاي جامع) مي پردازد. اگر چه به طور غير مستقيم اما اين مقاله معناي اصلي سود خالص را با تفکيک ساير سودهاي جامع از آن بررسي مي کند.

با مروري بر اين مقاله مي توان به نتايج زير دست يافت. اولا اگر چه تعهدات به خاطر تحت تاثير قرار گرفتن به وسيله اختيارات مديريت مورد انتقاد واقع مي شوند، اما آنها منابع اطلاعاتي با ارزشي براي سرمايه گذاران به شمار مي رود. اين يک تئوري دانشگاهي پذيرفته شده متداول است که از طريق مقايسه ميان ارزش مربوط سود و وجه نقد مکررا تاييد شده است. دوما ما نتوانستيم شواهدي مبني بر اينکه ساير سودها جامع داراي ارزش مربوط باشند، پيدا کنيم. اگر چه براي پاسخ نيازهاي اطلاعاتي حسابداران و تحليل گران مورد انتظارات در مجموع سود خالص به دست آمده بر اساس تحقق، تطابق و تخصيص سودمندي بيشتري در مقايسه با جريان هاي نقدي و سود جامع دارد.

کلیدواژه: درآمد خالص، اقلام تعهدی، درآمد، وجوه در گردش، سود جامع، رابطه ارزش